Αναρτήσεις

New year resolutions

Το 2013 τελικά έκλεισε ως μια άσχημη χρονιά και δεν άφησε παρά μια πικρή γεύση λόγω διάφορων γεγονότων που συνέβησαν κοντά στην αλλαγή του χρόνου και λίγο ύστερα από αυτήν.  Τέτοιες στιγμές είναι που σε κάνουν να αναρωτιέσαι βαθιά και γεμάτα νόημα ερωτήματα που συνήθως είτε δεν έχεις απάντηση είτε οι απαντήσεις που έχεις είναι συγκεχυμένες και μη ξεκαθαρισμένες. Συνήθως κάθε χρονιά ... εκεί κοντά στο τέλος έρχεται μια στιγμή που κάνεις έναν απολογισμό και σκέφτεσαι (στο περίπου άλλες φορές και άλλες πάλι με πολύ ξεκάθαρες εικόνες στο μυαλό) τι θα ήθελες να κάνεις την χρονιά που έρχεται. Οι Αγγλοσάξονες και οι Αμερικανοί συχνά ονομάζουν την διαδικασία αυτή "New year resolutions" όπου ουσιαστικά αναγεννάται ο εαυτός μας και γινόμαστε λίγο καλύτεροι.  Σκέφτομαι αυτή την χρονιά να μην κρύβω μέσα μου σε τόσο μεγάλο βαθμό τα αισθήματά μου και να εκφράζομαι πιο ανοικτά και πιο απελευθερωμένα στους ανθρώπους που αγαπώ και νοιάζομαι πραγματικά. Σκέφτομαι να έχω μια...

Μπιφτεκακια :-))

Εικόνα

Ήλιος με βροχή...

Εικόνα
Πρίν λίγη ώρα, μέσα στο κέντρο της πόλης ... αρμονική συνύπαρξη μιας ζεστής σχετικά ημέρας, του κλασσικού Αθηναϊκού φθινοπωρινού ήλιου και της ασταμάτητης βροχής... πόσο συχνά συμβαίνουν όλα αυτά την ίδια στιγμή .... μέχρι τώρα... ; ίσως σπάνια... ίσως πάλι και ποτέ... οι εποχές όμως έχουν αλλάξει και μαζί με αυτές και εμείς αλλά και το κλίμα όλου του πλανήτη ... οπότε ...σήμερα όλα τα φαινόμενα είναι πιθανά. πιο παλιά λέγανε ... ήλιος και βροχή .... παντρεύονται οι φτωχοί. Εγώ να πω την αλήθεια ... λέω να αρχίσω να ψάχνω για το ουράνιο τόξο ... κάπου εδώ θα είναι είμαι σίγουρος πως θα βγεί από στιγμή σε στιγμή ... Πάντως εκπλήσομαι ευχάριστα που βλέπω ότι ακόμα και σήμερα υφίστανται οι 4 εποχές. Δεν είμαι και ο μεγαλύτερος θαυμαστής της βροχής άν και έχω ζήσει αρκετά στην χώρα που παράγεται ...κατά κόρον ;-) αλλά είμαι της άποψης πως κάθε περίοδος...έχει και τις ομορφιές της. Ελπίζω μόνο το σαββατοκύριακο να μην γίνουμε παπιά... και από Δευτέρα... ας κατεβάσει ότι θέλει ;-)

Φθινόπωρο

Εικόνα
Τελικά ... υπάρχουν ακόμα οι κλασσικές 4 εποχές ...(έτσι φαίνεται δηλαδή). Το φθινόπωρο ... επιτέλους (;) έφτασε... άρχισαν να κιτρινίζουν τα φύλλα και σε λίγο θα δούμε τα δέντρα άδεια... και όμως η θερμοκρασία δεν έχει πέσει πολύ και άν πάρω της μετρητοίς τα λεγόμενα ορισμένων μετεωρολόγων... αυτή η εβδομάδα είναι ανάπαυλα στον γενικότερα καλό καιρό. Έλα σιγά σιγά να κιτρινίζουνε τα φύλλα να αδειάζουν τα δέντρα ... και εγώ σαν παιδί κάθε χειμώνα έχω το κλασσικό όνειρο για "άσπρα" χριστούγεννα αν και αυτό μάλλον δύσκολο να γίνει ... άσχετα με το ότι θα κάνει πιθανότατα αρκετό κρυο .... η ελπίδα πεθαίνει πάντα τελευταία ... έτσι δεν λέμε;

Τα πρωτοβρόχια

Εικόνα
Παλαιότερα, όταν λέγαμε για τα πρωτοβρόχια ...βρισκόμασταν συνήθως στον Σεπτέμβριο και ώς παιδί κατά την διάρκεια του σχολείου τα είχα συνδέσει άρρηκτα με την επιστροφή σε αυτό. όμως οι εποχές άλλαξαν ... σήμερα έχουμε σχεδόν τέλος Οκτωβρίου ... στιγμιότυπο από την χθεσινή βροχή (βροχή εννοούμε όταν βρέχει για διάστημα πάνω από μια ώρα ;-) ) με το τροπικό δάσος που βλέπω απο το μπαλκόνι μου... Περιμένουμε τώρα να αρχίσει να πέφτει και η θερμοκρασία ανάλογα με τον καιρό και την εποχή ... αλήθεια υφίστανται οι παλαιές 4 εποχές σήμερα; ;-)

Το πιο δυνατό πρωινό

Εικόνα
Σάββατο, πρωινό ξύπνημα στις 11:00 (μετά από ταξίδι και μια μέρα γεμάτη στο γραφείο μάλλον καλά είναι). Το σημερινό πρωινό διαφορετικό από όλα τα άλλα ... Φέτες ψωμιού στο grill με λίγο λάδι και μαύρη ζάχαρη (δική μου έμπνευση) Σημείωση: είναι πολύ καλοοο :-))) Αυγά και λουκανικο γαλοπούλας Και ο πρώτος (πιθανότατα και ο τελευταίος ;-) ) ζεστός καφές του 2012 :-) αυτός ... Φυσιολογικα για μένα δε λέει και πολλά Ενέργεια στο φουλ για μια μέρα γεμάτη δουλειές και κλείσιμο εκρεμμοτήτων. Όλο τον καιρό που έλειπα, έχει μαζευτεί μια μικρή στοίβα... που δεν μου πολυαρέσει να την βλέπω να με "κοιτάζει" απειλητικά ;-)

Δώρο γεννεθλίων

Εικόνα
Πρίν λίγες μέρες αγόρασα στον εαυτό μου αυτό το ρολόι σαν καθυστερημένο δώρο για τα γεννέθλια μου. Το είχα εντοπίσει κάπου μέσα στον Ιούλιο περπατώντας ένα απόγευμα στα αγαπημένα δρομάκια της Αθήνας. Η αλήθεια είναι ότι εκείνη την περίοδο έψαχνα για να πάρω ένα δώρο σε συγγενικό μου πρόσωπο στο όοίο έχω ιδιαίτερη αδυναμία κάποιο κόσμημα ή κάτι ανάλογο και βγάζοντας όπως πάντα όλο το μαγαζί στον πάγκο (Χρήστο μου, σ'ευχαριστώ να σαι πάντα καλά) το μάτι μου έπεσε πάνω σε αυτό Λέω στον Χρήστο: αυτό ότι και να γίνει το κρατάς δε με νοιάζει πόσο κάνει το μόνο σίγουρο είναι ότι θα το πάρω. Τελικά το τσίμπησα τον Αύγουστο και προς πολύ ευχάριστης μου έκπληξης είναι πλήρως αδιάβροχο μέχρι και 10 μέτρα... Ότι πρέπει δηλαδή για βουτιές και το σκηνικό των καλοκαιρινών μας διακοπών :-) όπως το βλέπω δε πρόκειται να φύγει από τον καρπό μου σύντομα. Περίεργα: δείχνει λεπτά (το λατρεύω ήδη) και έχει ένα από τα αγαπημένα μου χρώματα στο πλαστικό πλήρως αδιάβροχο λουράκι του.... Πορτοκαλί ...